مشخصات فنی تریلی داف
| کلاس | کشنده |
|
مشخصات فنی
|
|
| حجم موتور (سیسی) | 3500 |
| قدرت موتور (اسب بخار) | 462 |
| استاندارد آلایندگی | Euro 3 |
| تعداد دنده | 16 |
|
سیستم ترمز
|
|
| ترمز دیسکی جلو | دارد |
| ترمز دیسکی عقب | دارد |
| ABS | دارد |
|
سوخت
|
|
| مخزن سوخت (لیتر) | 450 |
| مصرف سوخت (لیتر) | 33 |
|
اتاق
|
|
| تعداد تخت خواب | 1 |
| صندلی راننده | برقی |
| صندلی شاگرد | برقی |
| پخش کننده DVD/CD | دارد |
| دوربین عقب | دارد |
| کنترل صدا روی فرمان | دارد |
| پورت USB/AUX/IPOD | دارد |
| پریز برق 12 ولتی | دارد |
| سیستم دسترسی بدون کلید | دارد |
| یخچال | دارد |
| تهویه مطبوع | دارد |
| شیشه بالابر راننده | برقی |
| شیشه بالابر شاگرد | برقی |
| وبسایت شرکت سازنده | |
مشخصات کلی تریلی البرز
| تیپ | T375 4x2 | T375 6x4 |
|---|---|---|
| ابعاد و فواصل (ميليمتر) | ||
| طول كاميون | 6310 | 7060 |
| عرض كاميون(كابين) | 2500 | |
| ارتفاع سقف كاميون تا سطح زمين(بدون بار) | 3850 | |
| فاصله محوري | 3750 | 3400 |
| مركز محور آخر عقب تا انتهاي شاسي | 1080 | 810 |
| ابعاد شاسی (میلیمتر) | ||
| عرض شاسی از جلو | 940 | |
| عرض شاسی از عقب | 810 | 800 |
| ارتفاع ناودانی | 300 | |
| پهنای بال | 90 | |
| ضخامت | 5+8 | |
| اوزان(كيلو گرم) | ||
| وزن مجموع ناخالص مجاز (G.C.W) | 45000 | 49000 |
| فشار مجاز وارده بر مجموع محورهاي عقب و جلو (G.V.W) | 18000 | 25000 |
| وزن كل شاسي | 7250 | 9950 |
| ظرفیت مجاز محور جلو(حداکثر) | 7000 | |
| ظرفیت مجاز محور عقب(حداکثر) | 13000 | 26000 |
| توجه:وزن ها ممكن است 1.5 درصد زياد يا كم باشد. | ||
| چرخها | ||
| لاستيك(رادیال) | 315 /80 R 22.5 | |
| سيستم الكتريكي | ||
| ولتاژ | 24 ولت | |
| ظرفيت آلترناتور | 80 آمپر | |
| باطری | 165 آمپر ساعت | |
| ساير مشخصات | ||
| مخزن سوخت | آلومينيومی به ظرفيت 400 ليتر+ 350 ليتر | آلومينيومی به ظرفيت 400 ليتر+ 350 ليتر |
اطلاعات فنی کامیون اسکانیاG400
| کلاس | باری |
|
مشخصات فنی
|
|
| حجم موتور (سیسی) | 7110 |
| تعداد سیلندر | 6 |
| قدرت موتور (اسب بخار) | 380 |
| استاندارد آلایندگی | Euro 3 |
|
گیربکس
|
|
| مدل گیربکس | GR905 |
| تعداد دنده | 8 |
|
سیستم ترمز
|
|
| ترمز دیسکی جلو | دارد |
| ترمز دیسکی عقب | دارد |
| ABS | دارد |
| EBD | دارد |
|
سوخت
|
|
| مخزن سوخت (لیتر) | 300 |
| جک بالابر هیدرولیکی | دارد |
| زاویه خم | 70 |
| صندلی راننده | برقی |
| صندلی شاگرد | برقی |
|
ابعاد و اوزان
|
|
| طول (میلیمتر) | 7605 |
| عرض کابین (میلیمتر) | 2500 |
| ارتفاع سقف اتاق (میلیمتر) | 2894 |
| G.V.W (تن) [?] | 34500 |
| پریز برق 12 ولتی | دارد |
| فرمان قابل تنظیم | دارد |
| لاستیک زاپاس | دارد |
| بوق بادی | دارد |
| مه شکن جلو | دارد |
| مه شکن عقب | دارد |
| بخاری درجا | دارد |
| آینه قیچی | دارد |
| آینه جدول | دارد |
| گرمکن آینه | دارد |
| آینه با تنظیم برقی | دارد |
| تهویه مطبوع | دارد |
| شیشه بالابر راننده | برقی |
| شیشه بالابر شاگرد | برقی |
| وبسایت شرکت سازنده | |
درباره ی تریلی رنو
در ابتدای دهه ۱۹۰۰ میلادی، رنو ابداع جعبه دنده رانش مستقیم (به انگلیسی: Direct Drive) را به نام خود ثبت کرد. با گسترش سریع شرکت، فروش سالانه آنها بالا گرفت و با توسعه نیروی کار در سال ۱۹۰۲ توانستند وسعت کارخانه را به ۷٫۵۰۰ متر مربع گسترش دهند. در همان سال، لوئی اقدام به ساخت اولین موتور تحت نام تجاری رنو، با چهار سیلندر و ۲۴ اسب بخار نمود و خیلی زود بعد از آن امتیاز موتور توربو را برای او در برداشت.
در سال ۱۹۰۳ در مسابقهای که بین پاریس و مادرید انجام شد، در اثر تصادف، مارسل رنو در سن ۳۱ سالگی درگذشت. در این تصادف ۶ نفر کشته و ۱۵ نفر دیگر نیز آسیب دیدند. در این سال (۱۹۰۳) فرناند رنو، شروع به دایر کردن شبکه فروش محصولات رنو و تاسیس شرکت تجاری در خارج از فرانسه، در کشورهای انگلستان، بلژیک، ایتالیا، آلمان و اسپانیا نمود.
در سال ۱۹۰۵ این شرکت، سفارشی برای ساخت ۲۵۰ دستگاه تاکسی دریافت کرد، که این قرارداد، در عمل، رنو را از یک کارگاه، به یک کارخانه تولید انبوه و سازنده شماره یک فرانسه تیدیل نمود. در سال ۱۹۰۷ در حدود نیمی از تاکسیهای شهر لندن، رنو بودند. در سال ۱۹۱۹ لوئی رنو در صنایع اتومبیل اروپا بطور جداگانه در میان رقیبان آمریکایی رخنه کرد و با آنها به رقابت پرداخت.
در طول جنگ جهانی اول، رنو نقش مهمی را ایفا میکرد، که دو واقعه آن روزها، قابل توجه بودند: نخست واقعه تاکسیهای وارنه؛ که به ۵۰۰ دستگاه تاکسی رنو اشاره دارد، که در خلال جنگ جهانی اول، برای حمل سربازان در پاریس استفاده شدند. دوم تانک سبکی که در سال ۱۹۱۷ طراحی شد و نقش کلیدی در پیروزی متفقین ایفا نمود.
در پایان جنگ رنو با کارخانههایی در بلژیک، انگلستان و اسپانیا، کماکان، تولیدکننده اصلی خودرو در فرانسه محسوب میشد. در سال ۱۹۴۰ پس از آنکه فرانسه به اشغال آلمان درآمد، لوئی رنو از ساختن تانک برای آلمان نازی سر باز زد و آلمانها کنترل کارخانه را در دست گرفته و شروع به ساخت کامیونهای بارکش نمودند.
در آن زمان دولت موقت جمهوری فرانسه، لوئی رنو را، متهم به همکاری با آلمانها کردند و بعد از آزادسازی ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۴ وی را دستگیر نمودند و در زندان فرزنه، محبوس کردند. وی در اوضاع آشفته آن روزها، در سال ۱۹۴۵ در حالی که منتظر محاکمه خود بود، در زندان درگذشت.
در اول ژانویه ۱۹۴۵ در پی حکم ژنرال دوگل، بر اساس اتهامی اثبات نشده، کمپانی از لوئی رنو سلب امتیاز گردید و کارخانه رنو، ملی اعلام شد. این شرکت، برای ۵۰ سال بعدی، تحت کنترل دولت باقی ماند. فلسفه اصلی تغییر نیافت و ابداعات متعددی همچنین در دنیای مسابقات نیز عرضه شد.
این شرکت در سال ۱۹۹۰ کارخانجات ماک را خریداری کرد و در حال حاضر نیز مالک آن میباشد. رنو در سال ۱۹۹۹ معادل، ۴۵٪ درصد از سهام نیسان را خرید و ۱۵٪ درصد سهام خود را به نیسان داد. در همین سال سامسونگ نیز به رنو پیوست و با مشارکت دو شرکت رنو سامسونگ موتورز راهاندازی شد.
در سال ۲۰۰۰ قراردادی بین ولوو و رنو امضا شد که با واگذاری ۲۰٪ درصد سهام ولوو به این شرکت، رنو حضور فعالی در ساخت کامیون پیدا کرد. در سال ۲۰۰۱ ساخت دوچرخههای کوهستانی و خیابانی را آغاز کرد و مشارکت رنو و نیسان سبب شد که نیسان به سود دهی بیشتری برسد.
رنو در سال ۲۰۰۵ با رانندگی فرناندو آلونسو به قهرمانی مسابقات فرمول یک دست یافت و در سال ۲۰۰۹ شروع به طراحی و ساخت خودروهای الکتریکی کرد. رنو با مشارکت فرانس تلکوم اولین تولیدکننده اتومبیل «ادیس لاین» با سیستم ماهوارهای بوده و مدل «ول ساتیس» رنو به عنوان بی صداترین اتومبیل جهان شناخته شده است. دفتر مرکزی رنو در بیلانکورت واقع شده و بیش از ۱۲۴ هزار نفر در ۱۱۸ کشور دنیا برای رنو کار میکنند.
درباره ی اسکانیا
از سوی دیگر، در سال ۱۹۰۰ یک کارخانه دوچرخهسازی توسط گوستاو اریکسون در شهر صنعتی مالمو با نام اسکانیا تأسیس گردید. این شرکت به تدریج تغییر جهت داد و به سمت تولید خودرو و کامیون رفت، تا اینکه در سال ۱۹۱۱ دو کمپانی در هم ادغام شدند و شرکت اسکانیا-وابیس را پدید آوردند.
نشان این شرکت یک اژدها در نظر گرفته شد، که روی سر آن تاجی قرار داشت و از دهانش آتش بیرون میآمد. در آن سالها خودروهای متفاوتی تولید شد و همزمان تعدادی قایق، با موتور ۴ سیلندر ۱۲ اسب بخار نیز در خط تولید این کمپانی تولید شد. به تدریج تولیدات شرکت گسترش یافت و در کشورهای دانمارک و نروژ نیز خطوط تولید آن، دائر گشت.
اسکانیا-وابیس به زودی به سمت تولید اتوبوس نیز پیش رفت. یک خودروی ۲۴ نفره دماغدار با تایر بسیار نازک. کار بعدی شرکت، کامیونهای آتشنشانی با ۶۰ اسب بخار و سرعت ۴۰ کیلومتر در ساعت بود. اولین پیشرانه ۸ سیلندر شرکت اسکانیا در سال ۱۹۱۶ تولید شد، که از الکل یا بنزین تغذیه میکرد، اما در اوایل سالهای دهه ۱۹۲۰ سیاست شرکت، تمرکز بر تولید کامیون و اتوبوس بود.
در سال ۱۹۴۰ شرکت اسکانیا شاهد تغییرات مدیریتی وسیعی بود، که باعث شد شرکت با تغییر بسیاری از راهکارها و برنامهها و با جذب مهندسان و نیروهای خلاق و جوان، محصولات مدرنتر و مطلوبتری را عرضه کند و به این ترتیب رتبه محبوبیت خود را در بازار وسایل حمل و نقل عمومی بهبود قابل ملاحظهای دهد.
اما با شروع جنگ جهانی دوم، شرکت اسکانیا با کاهش تقاضا برای کامیون و اتوبوسهای عمومی، ظرفیت خالی کارخانجات خود را صرف تولید محصولات نظامی کرد. با پایان جنگ، اسکانیا دوباره تولید محصولات اصلی خود را از سر گرفت و توانست در رقابت با شرکت ولوو به جایگاه درخوری دست یابد، به طوری که تبدیل به یکی از قویترین شرکتهای خودروساز سوئدی تبدیل گشت.
در کنار موفقیتهای محلی، اسکانیا همچنین موفق به حضور در بازارهای جهانی گردید. سال ۱۹۶۹ اسکانیا برای بار دوم در تاریخ خود، ادغام را تجربه کرد و این بار این شرکت بزرگ سوئدی گروه ساب بود، که با اسکانیا یکی شد و به این ترتیب ساب اسکانیا راهاندازی شد، اما معروفیت و محبوبیت نام تجاری اسکانیا باعث شد، مدیریت مجموعه ادغام شده تصمیم به عرضه محصولات تولیدی با برند اسکانیا بگیرد.
دهه ۱۹۹۰ را میتوان دهه توسعه و تولید محصولات متنوع سوئدی در بازار وسایل حملونقل سنگین نامید. امروزه کامیونها و اتوبوسهای اسکانیا بازارهای وسیعی در کشورهای مختلف جهان دارند. در حال حاضر گروه فولکسواگن با در اختیار داشتن ۴۵٫۶۶٪ درصد از سهام اسکانیا، بزرگترین سهامدار آن بهشمار میآید.